+7 (861) 22-78-528
г. Краснодар,ул. Евдокии Бершанской, 416
Врата храма открыты ежедневно с 9:00 до 18:00

День памяти Свв. первомученика архидьякона Стефана

Святой Стефан, один из любимейших святых Вселенской Церкви, происходил из евреев, живших вне Святой Земли. После сошествия Святого Духа на апостолов Церковь стала быстро расти, и назрела необходимость позаботиться о принявших крещение сиротах, вдовах и бедных. Апостолы предложили христианам выделить семерых достойных мужей для опеки нуждающихся. Посвятив этих семерых в дьяконы, апостолы сделали их своими ближайшими помощниками. Среди дьяконов выделялся своей крепкой верой и даром слова молодой Стефан, называемый архидьяконом (первым дьяконом). В скором времени дьяконы, кроме помощи бедным, стали принимать участие в молитвах и богослужениях. Стефан проповедовал слово Божие в Иерусалиме, подкрепляя истинность своих слов знамениями и чудесами. Большой успех Стефана возбудил против него ненависть фарисеев. Они схватили его и повлекли в синедрион - высшее судилище у евреев. Здесь фарисеи представили лжесвидетелей, которые утверждали, что он в своих проповедях оскорбляет Бога и пророка Моисея. В свое оправдание святой Стефан изложил перед синедрионом историю еврейского народа, показывая на ярких примерах, как евреи всегда противились Богу и убивали посланных Им пророков. Члены синедриона слушая его, все более разгорались гневом. В это время Стефан увидел, как над ним раскрылось Небо, и воскликнул: «Я вижу небеса отверстые и Сына Человеческого, стоящего одесную Бога» (Деян. 7, 56). Услышав это, члены синедриона пришли в ярость. Они бросились на Стефана и повлекли его за город. Здесь свидетели, первые обвинившие Стефана, стали побивать его камнями. При этом присутствовал юноша по имени Савл. Он одобрял убиение Стефана. Падая под градом камней, Стефан воскликнул: «Господи Иисусе! Не вмени им греха сего и прими дух мой». Событие это и речь Стефана в синедрионе описал Евангелист Лука в книге Деяний Апостолов (главы 6-8). Так архидьякон Стефан стал первым мучеником за Христа в 34 году после Р.X. После этого в Иерусалиме началось преследование христиан, от которого они вынуждены были бежать в разные части Святой Земли и в соседние страны. Так христианская вера стала распространяться в разных частях Римской империи. Кровь первомученика Стефана не пролилась даром. В скором времени Савл, одобрявший это убийство, уверовал, крестился и стал знаменитым Павлом, одним из самых успешных проповедников Евангелия. Прибыв в Иерусалим много лет спустя, Павел был схвачен разъяренной толпой иудеев, желавших побить его камнями. В своей беседе с ними он вспомнил о невинной смерти Стефана и о своем участии в ней (Деян. 22).

Согласно преданию, учитель апостола Павла Гамалиил и его брат Никодим, тайные ученики Иисуса, предали тело святого земле в своем хуторе. Впоследствии его мощи обнаружил священник по имени Лукьян. Иерусалимский Патриарх Иоанн поместил их в Св. Сионе. В 5-ом веке княгиня Юлиана обнаружила в Иерусалиме кивот святого, отнесла в Константинополь, а в дальнейшем перенесла в Венецию, в Кафедральную церковь острова Св. Георгия. 

День памяти Свв. первомученика Стефана Армянская Церковь отмечает во время Великих праздников, предшествующих Святому Рождеству.

Ս. Ստեփանոս Նախավկայի և առաջին մարտիրոսի հիշատակության օր

Ս. Ստեփանոսն Ընդհանրական Եկեղեցու ամենասիրված սրբերից է, Քրիստոսի սիրո վարդապետության համար նահատակված առաջինը մարտիրոսը: Վարքագրական աղբյուրների համաձայն` նա սերում էր Հուդայի թագավորական զարմից, Քրիստոս Աստծո ցեղակիցն ու օրինապահ ծնողների զավակն էր: Կայիափա քահանայապետի ծառան էր: Տիրոջը տուն տանելիս՝ Ստեփանոսը գլխի վարշամակը փռում է Երկնավոր Վարդապետի ոտքերի տակ` արտահայտելով իր անդավաճան ու անկեղծ սերը: Այս ամենը զայրացնում է քահանայապետին,  ով նրան դուրս է վռնդում: Նա ականատես է լինում Տիրոջ մահվանն ու թաղմանը, բայց վերստին ուրախանում է առաքյալների հետ Աստվածորդու հրաշափառ հարությամբ:

Ըստ Հայ Եկեղեցու եռամեծ վարդապետ Ս. Գրիգոր Տաթևացու` նա գնում է Ս. Պետրոս և Ս. Հովհաննես առաքյալների մոտ, մկրտվում: Մկրտության պահին ջրի վրա երևում է լուսապսակ: Այդ զարմանահրաշ դեպքից հետո նրան անվանում են «Ստեփանոս», որ նշանակում է պսակավոր: Գործք առաքելոցից հայտնի է, որ Հոգեգալստից հետո առաքյալները սեղաններն էին սպասարկում, կարիքավորներին՝ նպաստներ բաշխում: Եվ օրեցօր Հիսուսին հավատացողների թիվն ավելանում էր: Քանի որ առաքյալներն ի վիճակի չէին հոգալ բոլորի կարիքները, ուստի իրենց հետևորդներին պատվիրում են, որ բարի համբավ ունեցող 7 մարդ ընտրեն` սեղանները սպասարկելու համար: Ըստ Ս. Ղուկաս Ավետարանչի` ընտրյալների մեջ էր նաև Ս. Ստեփանոսը, «որ հավատով և Սուրբ Հոգով լցված մի մարդ էր» (Գործք. 6:5): Առաքյալները Քրիստոսից ստացած իշխանությամբ ձեռնադրում են նրանց` արժանացնելով սարկավագի պատասխանատու աստիճանին: Իսկ Ս. Ստեփանոսն Աստծուց տրված շնորհներով և զորությամբ զանազան հրաշքներ էր գործում ժողովրդի մեջ: Ժողովարանում շատերն էին փորձում վիճել նրա հետ, բայց նրա իմաստությունը ոչ ոք չուներ: Ուստի չարակամները համոզում են որոշ մարդկանց, որ ասեն, թե Ստեփանոսը հայհոյում է Աստծուն և Մովսես մարգարեին: Գրգռելով ժողովրդին, քահանաներին և օրենսգետներին` նրան ատյան են տանում: Ս. Ստեփանոսն իր պաշտպանական ճառով ապացուցում է ներկաներին, որ Հիսուս է խոստացյալ Մեսիան, իսկ հրեաներին հանդիմանում է իրենց խստասրտության համար: Նրան քաղաքից դուրս քարկոծում են, զգեստները դնում Սավուղ անունով մի երիտասարդի առջև: Սավուղը Ս. Պողոս առաքյալն էր, ով սկզբում հալածում էր քրիստոնյաներին: Նա ճանաչեց ճշմարիտ Աստծուն` Հիսուս Քրիստոսին` հետագայում դառնալով Ավետարանի ամենաեռանդուն քարոզիչը: Ս. Ստեփանոսը դարձավ Քրիստոսի համար նահատակված առաջին վկան ու մարտիրոսը և այդ պատճառով կոչվեց ՆԱԽԱՎԿԱ:

Ըստ ավանդության` Ս. Պողոս առաքյալի ուսուցիչ Գամաղիելը և նրա եղբայր Նիկոդեմոսը, ովքեր Հիսուսի ծածուկ աշակերտներից էին, սրբի մարմինը թաղել են իրենց ագարակում: Շատ չանցած՝ Ս. Ստեփանոսի նշխարները հայտնաբերել է Ղուկիանոս անունով մի երեց, և Երուսաղեմի Հովհան Հայրապետը դրանք դրել է Ս. Սիոնում: 5-րդ դարում Հուլիանե իշխանուհին Երուսաղեմում հայտնաբերել է սրբի տապանակը, տարել Կ.Պոլիս, հետագայում բերել Վենետիկ` ամփոփելով Ս. Գևորգ կղզու մայր եկեղեցում: Ս. Ստեփանոս նախասարկավագն իր աներեր հավատով, սրբակենցաղությամբ, նվիրումով, ծառայասիրությամբ և մյուս առաքինություններով օրինակ է քրիստոնյաների համար` Ճշմարտությունը ճանաչելու և Տիրոջ քաղցրությունը ճաշակելու համար: Հայ Առաքելական Եկեղեցին Ս. Ստեփանոս նախավկայի և առաջին մարտիրոսի հիշատակը տոնում է Սուրբ Ծնունդին նախորդող ավագ տոների ժամանակ: