Святые мученики Феопемпт и Феона были замучены в Никомидии в 303 году во времена гонений Диоклитиана. Св. Феопемпт был епископом. Выступая против идолопоклонства, он защищал веру Христову. Призванный к царю, Св. Феопемпт отказался выполнить его требование поклониться идолу Аполлону. Святого бросили в раскаленную печь, но он, силой Божией, остался жив. Диоклитиан приказал морить Св. Феопемпта голодом и жаждой в течение 22 дней, но и тут волей Божией мученик был сохранен. Тогда царь призвал известного волшебника Феону, взявшегося разрушить «чары», которыми, как они предполагали, обладает Св. епископ. Феона приготовил для Св. Феопемпта яд, положил в лепешку и предложил ему съесть ее. Увидев, что Св. Феопемпт остается невредим, Феона уверовал во Христа. Его бросили в темницу вместе со святым епископом. Утром Диоклитиан призвал Феопемпта и вновь убеждал отречься от Христа, но, видя непреклонную твердость святого, предал его тяжким мукам, после чего обезглавил его. Святой мученик Феона, отказавшийся принести жертву идолам, был живым закопан в глубокий ров.
Святые мученики Васс, Евсевий, Евтихий и Василид были придворными императора Диоклитиана. Им пришлось стать свидетелями страданий Св. епископа Феопемпта. Увидев его терпение и непреклонную веру, они обратились в веру и приняли святое Крещение. За это были подвергнуты мучениям и преданы смерти. Святого Васса по пояс закопали в землю и изрубили, святого Евсевия повесили вниз головой и рассекли пополам, святого Евтихия привязали к столбам за руки и ноги и разорвали на части, святому Василиду разрезали живот ножом. Пострадали святые мученики в 303 году.
Ս. Թեոպոմպոս եպիսկոպոսի, Թեովնաս վկայի և չորս զինվորների` Բասոսի, Եվսեբիոսի, Եվտիքեսի և Բասիլիդեսի հիշատակության օր
Ս. Թեոպոմպոս եպիսկոպոսը և Թեովնաս վկան նահատակվել են 303 թվականին Նիկոմիդիայում Դիոկղետիանոսի հալածանքների ժամանակ: Լինելով քրիստոնյա` նա ընդդիմացել է թագավորին` չերկրպագելով կուռքերին, որի համար վառված հնոցի մեջ է նետվել: Սակայն սուրբը հրաշքով փրկվել է, և թագավորն ավելի է զայրացել և նրան բանտ նետել: Այդ ժամանակ թագավորը կանչել է Թեովնաս մոգին և խնդրել, որ կախարդություններով հաղթի Ս. Թեոպոմպոսին: Սակայն Թեովնասը պարտվելով վերջինից՝ հավատում է Հիսուս Քրիստոսին, որի պատճառով էլ կենդանի թաղվում է խոր փոսում, իսկ Թեոպոմպոսը` գլխատվում:
Ս. Բասոսը, Եվսեբիոսը, Եվտիքեսը և Բասիլիդեսը նահատակվել են նույն ժամանակ Նիկոմիդիայում, Դիոկղետիանոսի հալածանքների ժամանակ: Նրանք այն չորս զինվորներն էին, որոնք պահպանում էին Ս. Թեոպոմպոսին: Բայց տեսնելով նրա համբերությունն ու անկոտրում հավատը` դարձի են գալիս և քրիստոնյա դառնում: Դիոկղետիանոս կայսրն, իմանալով այդ մասին, կանչում է նրանց, պատիվներից, հարստություններից զրկում և բանտարկում: Անասելի տանջանքներ կրելուց հետո Քրիստոսի երանելի վկաները նահատակվում են: