Вскоре после Крестных страданий Господа Иисуса Христа и по Вознесении Его на Небо в Кесарии Палестинской поселился сотник по имени Корнилий, ранее живший в Италии Фракийской. Хотя он и был язычником, но отличался глубоким благочестием и добрыми делами. Под благодатным воздействием Святого Духа Корнилий уверовал во Христа и крестился вместе со своими родственниками. Он был первым из язычников, принявшим Крещение. Он оставил мир и начал проповедовать Евангелие вместе с апостолом Петром, который поставил его епископом. Его прозвали «Вторым Авраамом». Св. Корнилий много проповедовал и чудотворствовал в городе Скепсии. Он прожил долгое время в этом городе, обратил ко Христу всех жителей-язычников. Святой Корнилий скончался в глубокой старости и был погребен неподалеку от разрушенного им языческого храма. Больные посещали могилу святого и получали исцеление.
Святой Симеон был сыном Иакова - брата Господня. После его смерти (65г.) был избран епископом Иерусалима. Подвергался гонениям императора Траяна. По доносу еретиков святой епископ в возрасте 120 лет был арестован и после долгих истязаний распят в Иерусалиме (107).
Святой мученик Поликарп, епископ Смирнский, родился в 70-ом году. Был любимым учеником апостола Иоанна Богослова, который из язычника обратил его к вере Христовой и поставил во епископа Смирнского. Св. Поликарп вел неуступчивую борьбу против ереси. Византийский император заточил его в тюрьму и заставил отречься от Христа. Святой ответил: «80 лет я служил Христу и был удостоен многих даров. Я не могу отречься от моего Бога». Ему связали руки о ноги и возвели на костер. Однако пламя не коснулось праведника, и огонь наподобие свода окружал мученика, но не сожигал. Мучители, видя такое чудо, пронзили святого старца мечем (167). Но при этом новое чудо поразило их: кровь, истекшая из тела священномученика, погасила пылающий костер. До нас дошло послание Св. Поликарпа фригийцам, являющееся первым документом христиан-мучеников.
Ս. Կոռնելիոս հարյուրապետի և Շմավոնի` Քրիստոսի ազգականի, որ խաչվեց Երուսաղեմում և Զմյուռնիայի Պողիկարպոս Հայրապետի և արևելքի սուրբ վկաների հիշատակության օր
Ս. Կոռնելիոսը ծնվել էր Կեսարիայում: Նա իտալական գնդում հարյուրապետ էր, որ հավատացել էր Քրիստոսին և դարձել ճշմարիտ քրիստոնյա: Նրան և նրա ընտանիքի անդամներին մկրտել էր Ս. Պետրոս Առաքյալը: Արդար լինելու համար նրան անվանել են «Երկրորդ Աբրահամ»: Երուսաղեմում շատ է քարոզել, հրաշքներ գործել: Զառամյալ տարիքում ենթարկվել է հալածանքների և նահատակվել: Սրբի գերեզմանին հիվանդներ են այցելում և բժշկվում:
Ս. Շմավոնը հայր Հովսեփի եղբոր որդին էր: Հակոբոսի մահից հետո 65 թվականին դարձել է Երուսաղեմի պատրիարք: Տրայանոսի կողմից հալածանքների է ենթարկվել և 120 տարեկանում խաչվել Երուսաղեմում:
Պողիկարպոս հունարեն նշանակում է բազմապտուղ: Ս. Պողիկարպոս Հայրապետը ծնվել էր 70 թվականին և Հովհաննես Ավետարանչի աշակերտն էր: Հովհաննես Ավետարանիչը Պողիկարպոսին 96 թվականի ձեռնադրել է Զմյուռնիայի եպիսկոպոս: Անզիջում պայքարել է հերետիկոսների դեմ: Բյուզանդիայի կայսրը նրան ձերբակալել է և ստիպել ուրանալ Քրիստոսին: Նա պատասխանել է. «80 տարի ծառայել եմ Քրիստոսին և շատ բարիքների արժանացել և չեմ կարող ուրանալ իր Փրկչին»: 166 թվականին նրա ձեռքերն ու ոտքերը կապել ու այրել են: Պողիկարպոսից մեզ է հասել փռյուգացիներին գրված մի թուղթ, որը նահատակված քրիստոնյաների առաջին վավերագիրն է:
Նրա կենդանության ժամանակ Զմյուռնիա էին եկել 12 փիրատելփացիներ, որոնք կոչվել են Արևելյան վկաներ: Նրանք նույն ժամանակահատվածում նահատակվել են: Կայսրը վկաներին գազանների առջև է նետել: