Св. Григорий Чудотворец родился в Понтийской Неокесарии (Себастия) в знатной языческой семье, ок. 210 года. Рано овладел знаниями в области литературы и права. Для изучения философии отправился со своим братом в Палестинскую Кесарию, где познакомился с Оригеном. Влияние последнего привело Григория к христианству. Он на всю жизнь сохранил благоговейную память об учителе, посвятив ему панегирик. Возвратившись на родину, он принял деятельное участие в церковной жизни и вскоре, несмотря на молодость, был избран епископом Неокесарии. Согласно преданию, в дни рукоположения Св. Григория в Неокесарии едва насчитывалось 17 христиан, а в дни его смерти было всего 17 язычников.
Св. Григорий Чудотворец со всей ответственностью предводительствовал вверенной ему епархией и паствой, стал великим летописцем, оставив богатое богословское наследие. В народе он получил прозвище Чудотворца. Скончался Св. Григорий в 270 году.
Св. Партиарх Николай родился в городе Батара в Малой Азии (неподалеку от нынешней Анталии). Его уже при жизни именовали «правилом веры и образом кротости». В раннем возрасте потерял богатых и набожных родителей и рос под опекой своего дяди епископа Николая Старшего. Родители оставили Николаю большое наследство, которое он раздал нищим и сиротам, а сам отправился в Иерусалим поклониться Гробу Господню. Посетив святые места, он решил стать монахом и поселился в Сионской обители. Однако Бог внушил Николаю, что его удел не монастырь, а распространение благой вести. Николай направился в ликийский город Миры, где и начал свое служение. Николая любили за истинно христианскую кротость и любовь к своей пастве. Волею народа Николай был избран епископом Смирны. Он прославился чудотворениями, которыми сопровождались его проникновенные проповеди, за что был прозван Чудотворцем. Во время гонений на христиан святой был брошен в тюрьму, где мужественно поддерживал своих единоверцев. Умер он глубоким старцем в Мирах Ликийских и был похоронен в местной церкви (341). Когда в 1087 г. турки захватили Миры, итальянские купцы из города Бари увезли останки святого Николая и перезахоронили в своем городе, а позже над могилой святого была сооружена церковь его имени.
Св. Епископ Мирон, епископ Критский, чудотворец, в молодости был семейным, занимался земледелием. Он славился добротой, помогал всем обращавшимся к нему за помощью. Глубоко уважавшие святого критяне упросили его принять сан пресвитера, а затем избрали его епископом Крита. Мудро управляя своей паствой, святитель Мирон получил от Господа дар чудотворений. Во время наводнения реки Тритон святитель остановил ее течение и перешел по ней, а потом послал к реке человека со своим жезлом с повелением воде возобновить течение. Святитель Мирон был известнен своим милосердием и благодетельностью. Во время гонений на христиан он вдохновлял и поддерживал всех, сам с нетерпением ожидая получить венец мученика. Однако волею Божией святой дожил до глубокой старости. Святитель Мирон преставился к Богу в столетнем возрасте, ок. 350 года.
Ս. Գրիգոր և Նիկողայոս Սքանչելագործ Հայրապետների և Մյուռոն եպիսկոպոսի հիշատակության օր
Ս. Գրիգոր Սքանչելագործը ծնվել է Պոնտոսի (Սեբաստիա) Նեոկեսարիա քաղաքում ազնվականի ընտանիքում, շուրջ 210 թվականին: Գրիգորը մտադիր էր հմտանալ օրենսգիտության և հռետորության մեջ, սակայն Աստված նրա և իր եղբոր համար այլ ճանապարհ էր նախասահմանել. նրանք ուսանում են Աթենքում, ապա Պաղեստինյան Կեսարիայում`աշակերտելով այն ժամանակվա ամենահեղինակավոր քրիստոնյա մտավորականին` Որոգինեսին: Նեոկեսարիա վերադառնալով` նա ձեռնադրվում է քաղաքի եպիսկոպոս: Ավանդության համաձայն` Ս. Գրիգորի եպիսկոպոս ձեռնադրվելու օրերին Նեոկեսարիայում հազիվ 17 քրիստոնյա կար, իսկ մահվան օրերին` ընդամենը 17 հեթանոս: Իր անվան հետ կապված բազմաթիվ հրաշքների համար արժանացել է «Սքանչելագործ» մակդիրին: Ս. Գրիգորն աչալրջությամբ կառավարեց թե իրեն վստահված թեմն ու ժողովրդին, թե եղավ մեծ մատենագիր` թողնելով բազմաթիվ աստվածաբանական երկեր:
Նա վախճանվել է 270 թվականին խաղաղ մահվամբ:
Ս. Նիկողայոս Հայրապետը ծնվել է Փոքր Ասիայի Լիկիա գավառի Բաթարա քաղաքում (ներկայիս Անթալիայի մոտակայքում): Փոքր հասակից կորցնում է մեծահարուստ և բարեպաշտ ծնողներին և մեծանում իր քեռու` Նիկողայոս Երեց եպիսկոպոսի խնամքի ներքո: Ավետարանական պատգամը` <<Վաճառիր ունեցվածքդ և բաժանիր աղքատներին>>(հմմտ. Մտթ. ԺԹ 21), իր կյանքի նշանաբանն է դարձնում` խնամելով աղքատներին, հիվանդներին, բանտարկյալներին և որբերին: Ժողովրդի կամքով դառնում է Զմյուռնիայի եպիսկոպոսը: Հալածանքների ընթացքում աքսորվում է, սակայն չի դադարում ամենուր Ավետարանը քարոզելուց: Խաղաղություն վերահաստատվելուն պես վերադառնում է իր աթոռը, մասնակցում 325 թվականին Նիկիո Տիեզերաժողովին: Մահացել է 326 թվականին: Ընդհանրական Եկեղեցու ամենասիրված սրբերից է` առավելաբար հայտնի Սանտա Կլաուս անվամբ:
Ս. Մյուռոն եպիսկոպոսը ծնվել է մոտ 350 թվականին: Նա մեծ հրաշագործ էր` հայտնի իր ողորմությամբ և բարեգործությամբ: Քրիստոնյաների հալածանքների ժամանակ, երբ Ս. Մյուռոնը Կրետեի եպիսկոպոսն էր, քաջալերում և խրախուսում է բոլորին` ինքը ևս անհամբեր սպասելով նահատակության պսակն ստանալուն: Սակայն Աստծո կամքով հասնում է մինչև խոր ծերություն` 100 տարեկանում ավարտելով իր բարեպաշտ կյանքը: