Св. Фёкла (I век) была родом из Иконии. В возрасте 18-и лет, услышав проповедь святого апостола Павла, обратилась в веру. Обратила в христианскую веру многих язычников, за что ее называли «равной апостолам». Текиль решила не выходить замуж и посвятить свою жизнь проповедованию слова Христа. Мать Фёклы, разгневанная решением дочери, бранила ее и даже хотела сжечь на костре. Однако пошел обильный дождь, помешавший огню разжечься. Дева направилась в Писидскую Антиохию. По требованию родных там ее бросили на растерзание диким зверям, однако звери не тронули ее. Св. Фёкла уединилась в обители неподалеку от Киликийской Селевкии, посвятила себя проповедованию Евангелия, исцеляла и выхаживала больных, прожила 90 лет.
Св. Варвара (ок. 306 г.) была замучена во времена императора Максимиана, в финикийском городе Илиополе. Услышав проповеди христиан своего родного города, Варвара приняла крещение. Она поручила сделать одну из окон своего дома крестообразной, за что ее отец-язычник обрек свою дочь на мучения. И даже после долгого домашнего заточения Св. Варвара не отступилась от своей веры и была обезглавлена по решению суда: приговор принес в действие ее отец. Вскоре жестокий судья и ее отец сгорели от удара молнии.
Св. Пелагея Тарсонская (290 г.) была родом из состоятельной дворянской семьи, современницей императора Диоклетиана. Пелагея приняла крещение и, продавая свои драгоценные наряды, раздавала выручку бедным и неимущим. Св. Дева отказалась выйти замуж за приемного сына императора. Ее предали императорскому суду и за отказ отречься от христианской веры сожгли в раскаленной добела печи.
Թեկղի, Վառվառա և Պեղագեա սուրբ կույսերի հիշատակության օր
Ս. Թեկղին (Ա դար) ծնունդով Իկոնիայից է և շատերին քրիստոնեական հավատի բերելու համար կոչվել է «առաքելահավասար»: Նա 18 տարեկանում լսել էր Ս. Պողոս առաքյալի քարոզը, դարձի եկել: Որոշել էր չամուսնանալ և իր կյանքը նվիրաբերել Քրիստոսի խոսքը քարոզելուն: Թեկղիի մայրը, զայրանալով աղջկա որոշման վրա, գանահարել և ցանկացել է այրել նրան: Սակայն հորդառատ անձրևը թույլ չի տվել, որ կրակը բորբոքվի: Կույսը մեկնել է Պիսիդյան Անտիոք, որտեղ կրկին հարազատների պահանջով, նետվել է վայրի գազանների առաջ, որոնք չեն վնասել նրան: Ի վերջո նա Կիլիկիայի Սելևկիա քաղաքի մերձակայքի մենաստանում առանձնացել է, նվիրվել Ավետարանի քարոզչությանը, հիվանդներ բժշկել և խնամել, ապրել է 90 տարի:
Ս. Վառվառան (†շուրջ 306) նահատակվել է Մաքսիմիանոս կայսեր օրոք, Փյունիկյան Իլիոպոլիս քաղաքում: Նա լսելով իր հայրենի քաղաքի քրիստոնյաների քարոզը, այնտեղ էլ մկրտվել է: Վառվառան կարգադրել է իրենց նորոգվող տան պատուհաններից մեկը խաչաձև սարքել, որի համար Վառվառայի հեթանոս հայրը չարչարանքների է մատնել նրան: Ս. կույսը երկարատև տնային բանտարկությունից հետո էլ չի ուրացել իր հավատը և դատարանի որոշմամբ գլխատվել է հոր կողմից: Քիչ ժամանակ անց դաժան դատավորն ու կույսի հայրը այրվել են կայծակից:
Ս. Պեղագեա Տարսոնացին (†290) մեծահարուստ և ազնվական ընտանիքի զավակ էր, Դիոկղետիանոս կայսեր ժամանակակիցը: Նա մկրտվել է և իր թանկարժեք զգեստները վաճառելով` գումարը բաժանել է աղքատներին և կարիքավորներին: Կույսը մերժել է դառնալ Դիոկղետիանոս կայսեր որդեգրի կինը: Պեղագեան իբրև քրիստոնյա հանձնվել է կայսերական դատարանին, չարչարվել, և հավատը չուրանալու համար այրվել է հրաշեկ հնոցում: