Св. Георгий был выходцем из кападокийской христианской семьи. Будучи призванным в римскую армию, за проявленную смелость и преданность вскоре удостоился должности тысяцкого. На совещании, созванном императором, высказался против его плана преследования христиан, раскрыв тем самым свои христианские убеждения. Император был сильно удивлен и арестовал святого, подвергнув неслыханным мучениям. Благодаря проповедям Св. Георгия многие обратились в веру: среди них была также царица Александрии.
Одному колдуну поручили приготовить два стакана зелья. Выпив первый стакан, святой должен был обратиться в прежнюю веру, а после второго умереть. Однако Св. Георгий выпил оба стакана и, на удивление собравшихся, остался жив и невредим. После долгих уговоров императора Георгий согласился принести жертву идолам, однако, дойдя до капища, один за другим разбил все идолы. За этот дерзостный поступок Диоклетиан приказал обезглавить его (303 г.).
Адокт был государственным служащим в Эфесе при императоре Максимиане. За отказ выдать свою дочь Калистинию за императора-язычника, был сослан на восток. За свои христианские убеждения лишился звания и имущества и был изгнан в Мелитению (Армения). Местному наместнику не удалось обратить Адокта в язычество. Он был обезглавлен (320г.), оставаясь непоколебимым в своей вере. Его жена и вторая дочь Пелопия похоронили его. Сестра императора Константина Констанция помогла Калистинии перенести мощи своего отца в Эфес, где впоследствии на могиле святого была построена часовня.
Роман Сладкопевец считается создателем канонов армянских (и вообще христианских) духовных песнопений – шараканов. Он был дьяконом в церкви Св. Софии в Константинополе. Над ним постоянно насмехались за неумение хорошо петь и читать. Ему во сне явилась Св. Богородица и передала рол бумаги, приказав съесть его, после чего Роман получил исключительный дар писать и исполнять шараканы. Умер Роман Сладкопевец в 556 году.
Ս.Գևորգ քաջամարտիկ զորավարի, Ադոկտոսի և Ռոմանոս Երգեցողի հիշատակության օր
Ս. Գևորգը Կապադովկացի բարեպաշտ քրիստոնյա ընտանիքի զավակ է: Զինվորագրվելով հռոմեական բանակին` իր ցուցաբերած քաջության և հավատարմության շնորհիվ կարճ ժամանակամիջոցում արժանացել է հազարապետության պատվին: Կայսեր հրավիրած խորհրդակցության ժամանակ ընդդիմացել է քրիստոնյաներին հալածելու նրա ծրագրին` բացահայտելով իր քրիստոնյա լինելը: Կայսրը, զարմացած ու ապշած տեղի ունեցածից, բանտարկել է սրբին` ենթարկելով անլուր չարչարանքների: Ս. Գևորգի քարոզների շնորհիվ շատերը դարձի են եկել, որոնց թվում էր նաև Ալեքսանդրիա թագուհին: Մի կախարդի պատվիրում են, որ երկու բաժակ դեղ պատրաստի սրբին դարձի բերելու համար: Առաջին բաժակը խմելուց հետո սուրբը պիտի մտքափոխվեր, իսկ երկրորդից հետո` մեռներ: Բայց Գևորգն առ Աստված ունեցած հավատի շնորհիվ խմում է երկու բաժակն էլ և ի զարմանս բոլորի` կենդանի մնում: Նա նաև հարություն է տալիս մի մեռյալի: Կայսեր բազում թախանձանքներից հետո, Գևորգը վերջապես համաձայնվում է կուռքերին զոհ մատուցել: Սակայն հասնելով կռատուն մեկառմեկ ջարդում է բոլոր կուռքերը` ցույց տալով դրանց սուտ և սին լինելը: Այս հանդուգն արարքի համար Դիոկղետիանոս կայսրը 303 թվականին գլխատել է տալիս Ս. Գևորգին:
Ադոկտոսը նահատակվել է 320 թվականին, հայկական Մելիտենեում, Մաքսիմիանոսի ժամանակ: Պետական պաշտոնյա է եղել Եփեսոսում: Չցանկանալով իր աղջկան` Կալիսթենեին կնության տալ հեթանոս կայսեր, նրան փախցնում է արևելք: Քիստոնյա լինելու պատճառով, կայսեր հրահանգով զրկվում է կոչումից և ունեցվածքից և վտարվում Մելիտենե: Տեղի կուսակալին չի հաջողվում Ադոկտոսին հեթանոս դարձնել: Անսասան մնալով իր հավատին` գլխատվում է: Սրբի կինն ու մյուս աղջիկը` Պելոպիան թաղում են նրան: Կոստանդիանոս կայսեր քույրը` Կոստանցան, պաշտպանում է Կալիսթենեին, որը հոր մասունքները տեղափոխում է Եփեսոս, ուր հետագայում սրբի գերեզմանի վրա մատուռ է կառուցվում:
Ռոմանոս Երգեցողը համարվում է շարականների կանոնների ստեղծողը: Եղել է սարկավագ Կ. Պոլսի Ս. Սոփիա եկեղեցում: Լավ երգել և կարդալ չկարողանալու պատճառով անարգվել է շատերի կողմից: Ս. Աստվածածինը հայտնվել է նրան երազում և տվել է մի թղթագլան` հրամայելով ուտել, որից հետո Ռոմանոսն ստացել է շարականներ գրելու և կատարելու բացառիկ շնորհ: Վախճանվել է 556 թվականին: