В Библии нет описания Рождества Пресвятой Богородицы: оно передалось нам по преданию Святой Церкви. Родители Пресвятой Девы Святые Иоаким и Анна долгое время не имели детей, поскольку были бесплодны. Они непрестанно молились Богу, прося даровать им ребенка. Господь услышал их молитвы, и у них родилась дочь, которую они нарекли Марией, что означает «господство, госпожа, надежда». Она была той избранной на земле, кого Господь удостоил быть матерью Сына Божиего. Она страдала за своего Сына, однако никогда не испытывала страха и не роптала на Бога, прекрасно осознавая важность возложенной на ней высокой миссии. Пресвятая Богородица является воплощением добродетельной и верующей матери, хранительницей семейной святости.
Рождество Пресвятой Богородицы является непереходящим праздником, который Армянская Апостольская Церковь отмечает 8-го сентября.
Ս. Կույս Մարիամի ծնունդն Աննայից
Ս. Աստվածածնի ծնունդը նկարագրված չէ Աստվածաշունչ մատյանում, այն մեզ փոխանցվել է Եկեղեցու սրբազան ավանդությամբ: Կույսի ծնողները` Հովակիմն ու Աննան երկար ժամանակ երեխա չէին ունենում, քանի որ վերջինս ամուլ էր: Եվ մի օր, երբ Աննան իջնում է պարտեզ՝ աղոթելու, հանկարծ հայտնվում է Տիրոջ հրեշտակը և ավետում, որ զավակ է ունենալու, ում երանի են տալու բոլոր ազգերը: Աննան գոհություն է հայտնում Աստծուն, որ լսեց իր անդադրում աղոթքներն ու խղճաց իրեն: Նա խոստանում է իր զավակին Աստծուն նվիրել: Նույն այս տեսիլքը երևում է նաև Հովակիմին` հայտնելով բարի լուրը: Ս. Կույսի հայրը նույնպես փառք է տալիս Բարձրյալին այդ մեծ շնորհին արժանանալու համար: Աննան հղիանում է, ունենում մի աղջիկ, ում անվանում են Մարիամ, այսինքն` լուսավորյալ: Նա էր այն ընտրյալն, ում Աստված իր առաքինությունների ու արժանիքների շնորհիվ պատվեց լինել Աստծո մայրը: Ս. Կույսը տառապեց իր Որդու համար, սակայն երբեք չերկնչեց ու չընդդիմացավ Աստծուն` քաջ գիտակցելով Բարձրյալից իրեն վստահված առաքելության կարևորությունը: Նա առաքինի, հավատավոր մոր, ընտանեկան սրբության պահապանի մարմնացումն է: Հայ Եկեղեցին Աստվածամոր ծննդյան տոնը հաստատուն կերպով տոնում է սեպտեմբերի 8-ին: