Согласно второму просветителю Армении, повествователю Агатангелосу, Св. Григорию Просветителю явилось знаменательное видение: Единородный спустился с небес и золотой колотушкой указал то место, где должен был быть основан Кафедральный Собор. Это видение святого называют «шогакат» (капание луча), поскольку Григорий Просветитель видел капающий с небес луч. Согласно историческим сведениям, Кафедральный Собор Св. Эчмиадзиана был освящен в 303 году в День Успения Пресвятой Богородицы. Согласно архиепископу Магакии Орманяну, Армянская Церковь назвала Кафедральный Собор именем Пресвятой Богородицы и начала отмечать праздник Шогакат в субботу до праздника Успения. Первопрестольный Св. Эчмиадзин, ставший 1700 лет назад землей обетованной для армянского народа, по своему духовному, национальному и историческому значению является колыбелью веры и Святыней Святых Армянской Апостольской Святой Церкви, основанной Единородным Сыном Божия. По видению Св. Григория Просветителя Бог спустился на нашу райскую землю и предрешил будущее армянского народа – как народа избранного, первым провозгласившего христианство государственной религией и принявшего в своем сердце учение любви Небесного Учителя.
Տոն Շողակաթի` Ս. Էջմիածնի, ըստ Ս. Գրիգոր Լուսավորչի տեսիլքի
Շողակաթի տոնը Ս. Էջմիածնի Մայր Տաճարի նավակատիքի տոնն է: Ըստ Ագաթանգեղոս պատմիչի` հայոց աշխարհի երկրորդ լուսավորիչ Ս. Գրիգորը մի տեսիլք է տեսնում, ուր Քրիստոս Աստված իջնում է երկնքից և ձեռքի ոսկե մուրճով հարվածում Սանդարամետ կոչված կռատան տեղում: Աննկարագրելի ու զարմանահրաշ այս տեսիլքով Միածինը մատնանշում է Մայր տաճարի հիմնադրման վայրը: Սրբի այս տեսիլքը կոչվում է «Շողակաթ», քանզի Ս. Գրիգոր Լուսավորիչը տեսնում է, թե ինչպես է երկնքից մի շող կաթում: Պատմական տեղեկությունների համաձայն, Էջմիածնի Մայր Տաճարը նվիրագործվել և օծվել է 303 թվականին, Ս. Կույսի Վերափոխման տոնի օրը: Ըստ Մաղաքիա արք. Օրմանյանի՝ քանի որ Մայր Տաճարը նվիրված է Սուրբ Աստվածածնի անվանը, Հայ Եկեղեցին Վերափոխման տոնի նախընթաց շաբաթ օրը նշում է Շողակաթի տոնը: 1700 տարի հայ մարդու համար նվիրական ուխտատեղի դարձած Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածինը Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու հավատքի օրրանն ու սրբություն սրբոցն է` իր հոգևոր, ազգային ու պատմական նշանակությամբ` հիմնադրված Աստծո Միածին Որդու միջոցով: Ս. Գրիգորի տեսիլքով Աստված իջավ մեր դրախտավայր երկիրն ու կանխորոշեց հայ ժողովրդի ապագան` որպես ընտրյալ մի ժողովուրդ, որն առաջինը հռչակեց քրիստոնեությունը որպես պետական կրոն և իր սրտում ընդունեց Երկնավոր Վարդապետի սիրո վարդապետությունը: