В следующую за праздником Св. Воскресения субботу Армянская Апостольская Св. Церковь отмечает день памяти Усечения головы Св. Иоанна Крестителя.
Евангельская история Крестителя Господня и Предтечи – Иоанна Крестителя – наиболее подробно представлена у евангелистов Св. Матфея и Св. Марка / Матф. 14:1-12; Марк. 6:14-29/.
По милости Божией он избежал смерти среди тысяч убитых младенцев в Вифлееме. Св. Иоанн вырос в дикой пустыне, готовя себя к великому служению строгой жизнью - постом и молитвой. Он остался в пустыне до тех пор, пока Господь не призвал его к проповеди еврейскому народу. Повинуясь этому призванию, пророк Иоанн явился на берегах Иордана, чтобы приготовить народ к принятию ожидаемого Мессии (Христа). Когда ожидание Мессии достигло высшей степени, пришел к Иоанну креститься Сам Иисус Христос. Крещение Христа сопровождалось чудесными явлениями - схождением Святого Духа в виде голубя и голосом Бога Отца с неба: «Сей есть Сын Мой возлюбленный... ».
По приказу царя Ирода Антипы пророк Иоанн был заточен в темницу и обезглавлен. Ученики Иоанна Крестителя погребли его тело в Севастии. Как повествует предание, Евангелист Лука, обходя с проповедью Христовой разные города и селения, из Севастии взял в Антиохию частицу мощей великого пророка - его правую руку. В 959 году, когда мусульмане овладели Антиохией, дьякон перенес руку Крестителя из Антиохии в Xалкедон, откуда она была перевезена в Константинополь, где и хранилась до времени завоевания этого города турками. Потом правая рука Иоанна Крестителя хранилась в Петебурге (в Зимнем Дворце).
О пророке Иоанне Крестителе Иисус Христос сказал: «Из рожденных женами не восставал пророк больший Иоанна Крестителя». Иоанн Креститель прославляется Церковью, как «ангел, и апостол, и мученик, и пророк, и свечник, и друг Христов, и пророков печать, и ходатай ветхой и новой благодати, и в рожденных пречестнейший, и светлый Слова глас».
Ս. Հովհաննես Մկրտչի գլխատման հիշատակության օր
Սուրբ Հարության տոնի հաջորդ շաբաթ օրը Հայ Առաքելական Եկեղեցում Ս. Հովհաննես Մկրտչի գլխատման հիշատակության օրն է: Հիսուս Քրիստոսին մկրտողի և Նրա գալուստն ավետողի՝ Ս. Հովհաննես Մկրտչի գլխատման պատմությանն առավել մանրամասն անդրադարձել են Ս. Մատթեոս և Ս. Մարկոս ավետարանիչները (Մատթ. 14:1-12, Մարկ. 6:14-29): Ըստ ավետարանիչների՝ Հերովդես թագավորը ձերբակալում և բանտ է նետում Հովհաննես Մկրտչին, որովհետև նա մեղադրում էր թագավորին՝ եղբորը սպանելու ու նրա գահին տիրանալու և կնոջը՝ Հերովդիային կնության առնելու համար: Հերովդեսը չի համարձակվում սպանել Հովհաննես Մկրտչին: Սակայն, իր ծննդյան օրը հրապուրվելով Հերովդիայի դստեր պարով, թագավորը երդվում է տալ նրան այն, ինչ կամենար: Ոխակալ Հերովդիայի ցուցումով աղջիկը ցանկանում է Հովհաննես Մկրտչի գլուխը: Սուրբ Աստվածածնից հետո Ս. Հովհաննես Մկրտիչը Հայ Առաքելական Եկեղեցու մեծագույն սուրբն է: Սրբի անունը, իբրև բարեխոսի, ժամերգության ընթացքում ընթերցվող մաղթանքի մեջ հիշատակվում է երկրորդը՝ Սուրբ Աստվածամոր անունից հետո: Ըստ ավանդության՝ Ս. Գրիգոր Լուսավորիչը Կեսարիայից իր հետ Հայաստան է բերել սրբի մասունքներից և ամփոփել Մուշ քաղաքին մոտ գտնվող վայրում, ուր և հետագայում կառուցվել է նշանավոր Ս. Կարապետ վանքը: