В Армянской Апостольской Церкви каждое из воскресений Великого поста – периода покаяния и воздержания - имеет свое образное название и значение, соответствующие какому-либо библейскому повествованию или евангельской притче.
Третье воскресенье Великого Поста называется Воскресеньем о Блудном сыне, согласно притче о блудном сыне в Евангелие от Луки (Лук. 15:11-32). Чтобы народ легче воспринимал Его проповеди, Христос нередко излагал их в форме притч. Один человек по просьбе своего младшего сына раздал свое имущество между двумя сыновьями. Младший сын взял свою долю и отправился в далекую страну, предался неблагочестивой жизни и растратил все имущество. Тогда он вспомнил отчий дом, покаялся и вернулся. Отец, увидев покаяние сына, с радостью принял и простил его. Старший сын был недоволен, поскольку никогда не разлучался с отцом, однако никогда не удостаивался подобной чести.
В Иисусе заключена суть христианства - покаяние и прощение. Господь всегда ждет от человека чистосердечного раскаяния и отречения от грехов, ждет, как блудного сына, осознавшего свою вину. Важно успеть очиститься от грязи пороков, чтобы быть готовым к Последнему суду. Есть два пути: либо жить в плену собственных грехов, либо разумом, сердцем и духом прийти к Богу, покаяться и остаться в Его Царстве навсегда.
Անառակի կիրակի
Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին ապաշխարության և պահքի մի գեղեցիկ շրջան է սահմանել հավատացյալների համար, որի կիրակիներից յուրաքանչյուրն իր անվանումն ունի Աստվածաշնչի որևէ պատմությանը համապատասխան: Մեծ Պահքի երրորդ կիրակին կոչվում է Անառակի, ըստ Ղուկասի Ավետարանում հիշատակվող անառակ որդու մասին պատմող առակի` (տես Ղուկ. 15:11-32) մի մարդ իր կրտսեր որդու խնդրանքով ունեցվածքը բաժանում է երկու որդիների միջեւ: Կրտսեր որդին իր բաժինը վերցնելով գնում է հեռու երկիր, ապրում ցոփ ու շվայտ կյանքով, վատնում ամբողջ ունեցածը:
Այս դժվար դրության մեջ նա հիշում է հայրական տունը, զղջում կատարածի համար և վերադառնում: Հայրը, տեսնելով որդու զղջումը, ուրախությամբ ընդունում է նրան: Ավագ որդին դժգոհում է, որ ինքը միշտ հոր կողքին է եղել, սակայն նման պատվի երբեք չի արժանացել: Հայրը պատասխանում է, որ պետք է ուրախ լինել, քանի որ` ով մեռած էր, կենդանացավ: Ավագ, կրտսեր որդիներն արդար և մեղավոր հոգիներն են, և ինչպես հայրն է անառակ որդուն ընդունում, նույն կերպ էլ Աստված է իր գիրկն առնում զղջացող մեղավորին: Առակը նաեւ հետեւյալ խրատն ունի, որ բացահայտվում է ավագ որդու կերպարում: Ովքեր կարծում են, թե արդար են, պետք է խուսափեն սեփական անձի մասին չափազանց բարձր կարծիք ունենալուց: